Δραστηριότητα - Ομιλίες
AddThis Social Bookmark Button

ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΛΗΣ

(Εισήγηση Γιώργου Νούτσου στο Δ.Σ.)

Είμαστε μόλις ένα βήμα, από το να χαθεί οριστικά αυτό, που τόσα χρόνια αποτέλεσε βασική στόχευση διεκδίκησης για προγενέστερες δημοτικές αρχές, πάγιο αίτημα των δημοτών μας, απόλυτη αναγκαιότητα για την ανάπτυξη και την ανάπλαση της πόλης μας. Κι αναφέρομαι στο Σχέδιο Πόλης. 20 σχεδόν χρόνια μεγάλων προσπαθειών και τεράστιων δυσκολιών, που ευτύχησαν επί των ημερών σας κ. Δήμαρχε, να αγγίξουν, αλλά, δυστυχώς, να μη φτάσουν, ακόμη, σ ένα αίσιο τέλος.

 Η μεγάλη μας αγωνία, λοιπόν, είναι αυτή που μας έσπρωξε να ζητήσουμε να συζητηθεί σήμερα εδώ για μια ακόμη φορά, αυτό το τόσο σοβαρό θέμα.

 Έχω την αίσθηση ότι τα πράγματα στράβωσαν. Και πάνω που είμαστε έτοιμοι να χαρούμε και να χειροκροτήσουμε τις προσπάθειες όλων όσων συνέβαλαν στην επίτευξη αυτού του μεγάλου στόχου και φυσικά και τις δικές σας κ. Δήμαρχε, σήμερα αναρωτιόμαστε τι έγινε και το πράγμα δεν προχωράει. ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ. Σύντονα θα ξεκινήσει,αν δεν σοβαρευτούμε, η διαδικασία απένταξης του έργου από το ΠΕΠ, πράγμα που σημαίνει ότι θα χάσουμε πλέον, ίσως και οριστικά, τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα 330 εκατ. δρχ., που απαιτούνται για την υλοποίηση του έργου. 

 

  Μια εξέλιξη πολύ πιθανή, αλλά σίγουρα διόλου τυχαία. Στην πολιτική και στα αποτελέσματα που αυτή επιφέρει, ο παράγων τύχη δεν υφίσταται. Παράγοντες, όμως, όπως αδιαφορία, μεγαλύτερη ή μικρότερη ικανότητα, ελλιπής γνώση, αμέλεια, ενδεχομένως και βαριά αμέλεια είναι αυτοί που κύρια σηματοδοτούν το αποτέλεσμα των πολιτικών μας.

Η ευθύνη λοιπόν, του κ. Δημάρχου για την πορεία που πήραν τα πράγματα, στο θέμα που συζητάμε, είναι μεγάλη. Δε θα μπω στη λογική της παρελθοντολογίας και της ανάλυσης πραγμάτων είδη γνωστών και χιλιοειπομένων. Θα επισημάνω απλά κάποια γεγονότα και θα θέσω κάποια ερωτήματα, στα οποία θεωρώ επιτακτική την ανάγκη να δοθούν απαντήσεις.

 Αυτό, που από την πρώτη στιγμή μου έκανε εντύπωση, ήταν  η τουλάχιστον περίεργη εμμονή του κ. Δημάρχου, να σταθεί απέναντι, με ή χωρίς εισαγωγικά, από το μελετητικό σχήμα ΑΡΜΟΝΙΑ-ΖΕΜΠΙΛΗΣ-ΚΟΙΝΑΝΙΤΗΣ-ΧΩΡΟΚΤΗΜΑ-ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ και μάλιστα όταν γι αυτό το σχήμα, μέσα από μια πρώτη ουσιαστική αξιολόγηση της επιτροπής  (που όμως, ποτέ δεν είδε το φως της δημοσιότητας) προέκυπτε ισχυρή η πιθανότητα να αξιολογηθεί ακόμη και πρώτο, αν προχωρούσε και επίσημα η διαδικασία αξιολόγησης. Με μια στείρα λοιπόν εμμονή στη νομιμότητα, μέσα από μια νομικίστικη αντίληψη των πραγμάτων, ενέπλεξε το Δήμο σ ένα θέμα καθαρά νομικό. Κι αυτό ήταν το πρώτο μεγάλο λάθος, μέσα από το οποίο ξεπήδησαν όλα τα επόμενα, τα οποία και δημιούργησαν όλες τις καθυστερήσεις. Είχαμε λοιπόν, απόφαση του Δ.Σ. για νομική γνωμοδότηση από αρμόδιο φορέα του Δημοσίου, άλλη απόφαση του Δ.Σ. για συμμετοχή του μελετητικού σχήματος ΑΡΜΟΝΙΑ κλπ στην αξιολόγηση, ένσταση της ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ στην επιτροπή του άρθρου 18, που δηλώνει αναρμοδιότητα, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και αίτηση ακύρωσης της ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ στο Συμβούλιο Επικρατείας και έπεται συνέχεια. Και σε όλο αυτό το διάστημα, έχουμε τον κ. Δήμαρχο να παρεμβαίνει με πράξεις ή παραλείψεις του, δημιουργώντας πρόσθετες καθυστερήσεις, τη στιγμή μάλιστα που γνώριζε ότι ο χρόνος πίεζε ασφυκτικά.

 Τι αποφάσισε το Δ.Σ. στη συνεδρίασή του στις 26-6-2002; Τη γνωμοδότηση κάποιου αρμόδιου Δημόσιου φορέα. Γιατί λοιπόν, ο κ. Δήμαρχος δεν αρκέστηκε σ αυτή τη γνωμοδότηση, του καθ ύλην αρμόδιου φορέα, αλλά αναζήτησε και τη γνωμοδότηση ιδιωτών; Μήπως επειδή αυτή η πρώτη, δεν ήταν της αρεσκείας του;

 Τι αποφάσισε το Δ.Σ. με την υπ αριθμ. 400 απόφασή του στις 5-8-2002; Τη συμμετοχή της ΑΡΜΟΝΙΑ στην αξιολόγηση της επιτροπής. Με ποιο τρόπο στήριξε αυτή την απόφαση του Δ.Σ. κατά την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων της ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ  στο Συμβούλιο της Επικρατείας; Γιατί ο Δήμος δεν παραστάθηκε με δικηγόρο του να στηρίξει την απόφαση του Δ.Σ.; Μήπως αυτός δεν είναι ο ρόλος του Δημάρχου, ο εκτελεστικός των αποφάσεων του Δ.Σ., όπως και ο ίδιος έχει επανειλημμένα μέσα σ αυτή την αίθουσα διακηρύξει; Μήπως λοιπόν δεν το έπραξε, επειδή και αυτή η απόφαση δεν ήταν της αρεσκείας του;

 Γιατί από τις 5-8-2002 και μέχρι την κατάθεση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων από την ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ στις 1-10-2002, άφησε να παρέλθει άπρακτο όλο αυτό το χρονικό διάστημα, όταν θα μπορούσε να είχε προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης του Δ.Σ., κερδίζοντας χρόνο και εκβιάζοντας έτσι τις θιγόμενες εταιρίες να ασκήσουν τις προσφυγές τους πολύ νωρίτερα.

 Γιατί, μια και ο χρόνος πίεζε ασφυκτικά, δεν επίσπευσε τη διαδικασία, με όποιον τρόπο, ώστε να καθαρογραφεί η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας επί των ασφαλιστικών μέτρων το συντομότερο δυνατόν; Μήπως επειδή και αυτή η απόφαση δεν ήταν της αρεσκείας του;

 Γιατί όλο αυτό το διάστημα είχε αποδυθεί σ ένα ασταμάτητο αγώνα, να πείσει για το δίκαιο των ισχυρισμών του, εν είδη γυρολόγου, μοιράζοντας αντίγραφα κάποιας άλλης απόφασης του Συμβουλίου Επικρατείας για παρεμφερές επίδικο αντικείμενο άλλου Δήμου, προεξοφλώντας εντελώς αβάσιμα, όπως, τελικά αποδείχτηκε, μια ίδια έκβαση και για τη δική μας υπόθεση;

 Γιατί τέλος καθυστέρησε να έρθει στο Δ.Σ. η αξιολόγηση των ενστάσεων των άλλων εταιριών και έρχεται μόλις σήμερα, μήνες μετά, δίνοντας πιθανώς λαβή για άλλη, ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση, μέσα από νέες ενστάσεις που τυχόν θα υποβληθούν από τις θιγόμενες εταιρίες;

 Θα μπορούσα να θέσω πολλά ακόμη ερωτήματα για να αποδείξω την κωλησιεργία, την ολιγωρία, την αδιαφορία, την αμέλεια, την περίεργη εμμονή σε μια τακτική, που σε κανένα επίπεδο δεν συνέβαλε στο να φέρουμε σε αίσιο πέρας το δύσκολο αυτό έργο. Μια απλή κίνηση ήταν εξαρχής αρκετή. Δεν έπρεπε να εμπλακεί ο Δήμος σ ένα θέμα καθαρά νομικής υφής, αλλά έπρεπε να αφήσει μια και καλή τα δικαστήρια να αποφανθούν τελεσίδικα για το επίδικο θέμα. Πως; Αφήνοντας τη διαδικασία της αξιολόγησης να προχωρήσει, κατατάσσοντας τις εταιρίες με τη σειρά που η επιτροπή είχε αποφανθεί και τελικά αφήνοντας την ή τις θιγόμενες εταιρίες να προβούν στις ενστάσεις για τους λόγους, που αυτές έκριναν σκόπιμους. Σήμερα θα είχαμε στα χέρια μας την τελεσίδικη κρίση των δικαστών και το μόνο, που θα κάναμε θα ήταν να αναθέσουμε το έργο και να προχωρήσουμε στη υπογραφή της σχετικής σύμβασης.

 Βρισκόμαστε, όμως, ήδη μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα, αυτή που σηματοδότησε η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας. Με την οποία δικαίωσε την απόφαση 400/2002 του προηγούμενου Δ.Σ., για συμμετοχή στην ουσιαστική αξιολόγηση και της ΑΡΜΟΝΙΑ ΕΤΕ κλπ. Μια απόφαση κόλαφος, θα την χαρακτήριζα, για τον κ. Δήμαρχο, έστω κι αν αναφέρεται στα ασφαλιστικά μέτρα κι όχι στην εκδίκαση της κύριας αγωγής.

 Πρόθεσή μας είναι να βοηθήσουμε να απεμπλακεί το θέμα και να προχωρήσουμε όσο γρηγορότερα γίνεται, μήπως και προλάβουμε. Προτείνουμε λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψη μας και την δικαστική επί των ασφαλιστικών μέτρων απόφαση, με απόφασή μας, να ολοκληρώσει άμεσα η επιτροπή αξιολόγησης την ουσιαστική αξιολόγηση και της ΑΡΜΟΝΙΑ-ΖΕΜΠΙΛΗΣ-ΚΟΙΛΑΝΙΤΗΣ-ΧΩΡΟΚΤΗΜΑ-ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ καθώς και όποιας άλλης κριθεί μέσα από την εκδίκαση των ενστάσεων που εκκρεμούν, ότι πρέπει να αξιολογηθεί. Αυτό που κύρια μας ενδιαφέρει είναι από δω και πέρα να επικρατήσει καθαρότητα στις κινήσεις, διαφάνεια στις διαδικασίες, αντικειμενικότητα και αμεροληψία στην κρίση της επιτροπής. Εμείς την εμπιστευόμαστε και είμαστε σίγουροι πως θα επιτελέσει το έργο της με συναίσθημα χρέους και ευθύνης απέναντι σ όλους εμάς, απέναντι σ όλους τους Γρεβενιώτες.