Δραστηριότητα - Ομιλίες
AddThis Social Bookmark Button

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

(Εισήγηση Γιώργου Νούτσου στο Δ.Σ.)

Ένα τεραστιο κοινωνικο ζητημα, καλουμαστε να προσεγγισουμε στη σημερινη μας εκδηλωση και είναι δυστυχημα, που αφορμη για να πραγματοποιηθει, σταθηκε ο τραγικος χαμος ενός ακομα νεου.Ενος ακομα δικου μας ανθρωπου.

Μας δινεται όμως ετσι η δυνατοτητα, αντλωντας δυναμη μεσα από την τραγικοτητα των στιγμων, για πολλοστη ισως φορα, να σταθουμε με θαρρος και ειλικρινεια, απεναντι σ αυτή τη μαστιγα της κοινωνιας μας και να προσπαθησουμε, μεσα από τις σκεψεις, τους προβληματισμους και τις προτασεις μας, να καταγραψουμε, να ενημερωσουμε,να αφυπνισουμε, να διεγειρουμε, να κινητοποιησουμε.

Είναι ιδιαιτερα σημαντικο, το ποσο κοντα μας βρισκεται τελικα αυτος ο υπουλος και καταχθονιος εχθρος. Θα πρεπει ολοι μας, γονεις και παιδια, καθηγητες και μαθητες, κρατικοι λειτουργοι και θεσμικοι φορεις, αυτοδικοικηση και κεντρικη εξουσια, να αντιληφθουμε το μεγεθος του προβληματος, την ενταση του, τις πολυποικιλες και πολυσημαντες συνεπειες  του και να παψουμε να εθελοτυφλουμε, να αποκρυπτουμε, να μοιρικαζουμε, να μεμψιμοιρουμε.

 

Χυθηκε, είναι αληθεια, πολύ μελανι, μεχρι και σημερα, στην προσπαθεια που καταβαλλεται, να ανιχνευτει το προβλημα, οι αιτιες που το δημιουργουν, οι συνεπειες του και κυριως ο δρομος διαφυγης μας από αυτό. Με αφορμη τη σημερινη εκδηλωση και στην προσπαθεια μου να ενημερωθω και εγω με επαρκεια για το προβλημα των ναρκωτικων κατεφυγα στη βιβλιογραφια, θελοντας ετσι να πλουτισω τις γνωσεις μου και να καταληξω σε καποιες απλουστευμενες γενικευσεις, σαν συμβολη στην προσπαθεια που καταβαλλουμε, να ακτινογραφησουμε το προβλημα και να προτεινουμε λυσεις. Θα μου επιτρεψετε, στο σημειο αυτό, να σας διαβασω, την καταθεση ψυχης, που κανουν ανθρωποι που βιωσαν τον εφιαλτη και αναζητησαν διεξοδο από αυτόν, προσπαθωντας ετσι να κατανοησουμε, τους λογους που τους ωθησαν στα ναρκωτικα, τις τραγικες συνεπειες και πως οι ιδιοι αντιλαμβανονται τις προτεινομενες λυσεις.

"Είμαστε άνθρωποι, που, όταν βιώσαμε την άθλια κοινωνική
πραγματικότητα, την κρίση του θεσμού της οικογένειας,
την μοναξιά και την έλλειψη πνευματικών και ηθικών αξιών,
δεν βρήκαμε την ψυχική δύναμη, να τα αντιμετωπίσουμε.
Ψάχνοντας διέξοδο στα προβλήματα μας, οδηγηθήκαμε
στον αδιέξοδο κόσμο των ναρκωτικών.

Καθημερινά, ζήσαμε την απόλυτη μοναξιά, την περιθωριοποίηση,
τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον καταναγκασμό, τη φυλακή, τα άσυλα,
το θάνατο, την απόγνωση και το ψυχικό κενό.
Επιλέξαμε τον δύσκολο - στεγνό και χωρίς υποκατάστατα -
δρόμο της απεξάρτησης, καταρρίπτοντας έτσι τον μύθο,
πως μια φορά εξαρτημένος, πάντα εξαρτημένος και αγωνιζόμαστε
καθημερινά, για έναν καινούργιο τρόπο ζωής.
Μιας ζωής με ιδανικά, ηθικές αξίες, στόχους,
όνειρα και κοινωνικές ευαισθησίες.

Συνειδητά, είμαστε ενάντια με την κάθε πολιτική
πρακτική, που προωθεί την χρήση εξαρτησιογόνων ψυχοτρόπων
ουσιών (όπως μεθαδόνη, ναλτρεξόνη κ.λ.π.), με πρόσχημα
την "θεραπεία", που σκοπό έχει την ελεγχόμενη τοξικομανία
και την συνέχισή της.
Είμαστε ενάντια και με μια άλλη πολιτική αντίληψη που
διαχωρίζει τα ναρκωτικά σε "σκληρά" και "μαλακά".
Όλα είναι επικίνδυνα, αφού αλλάζουν τη διάθεση,
πνευματικά, ψυχικά, διανοητικά και σε βουλιάζουν
στην παραίτηση και την παθητικότητα.

Ζητάμε, να ενισχυθούν από το κράτος τα ήδη
υπάρχοντα στεγνά προγράμματα, να δημιουργηθούν
νέες εγκαταστάσεις και προγράμματα, ώστε να έχει την
δυνατότητα ο κάθε τοξικομανής να ενταχθεί
σε θεραπευτικό πρόγραμμα και να απεξαρτηθεί.

Πιστεύουμε σε αυτό που κάνουμε,
νοιώθουμε ικανοί να επανενταχθούμε στην κοινωνία
με υπευθυνότητα, δημιουργικότητα και ανθρωπιά».

Τι βλεπουμε λοιπον…πως με λιγα λογια, λενε παρα πολλα.  Καταγραφουν τις αιτιες, στις οποιες δε θα μπορουσαμε ισως να προσθεσουμε πολλες ακομα. Καταδεικνυουν με τροπο τραγικο, τον εφιαλτη και τη δυστυχια που προκαλει. Αναδεικνυουν με τροπο εντυπωσιακο την ελπιδα και τη διαθεση για ζωη. Παιρνουν θεση στο μεγαλο θεμα της απεξαρτησης και των προτεινομενων μεθοδων.

Με αφορμη αυτό το τελευταιο, θαθελα να πω, πως μια πολύ μεγαλη κουβεντα εχει εδώ και καιρο ξεκινησει. Τα ερωτηματα που μπαινουν στο τραπεζι του προβληματισμου πολλα. Κι όλα εχουν να κανουν με την αναζητηση εκεινου του πλαισιου κι εκεινης της διαδικασιας, που θα εχει τα καλυτερα και πρακτικοτερα θετικα αποτελεσματα.

 - Ναι ή όχι στη διακριση σκληρων και μαλακων ναρκωτικων;

- Ναι ή όχι στη χρηση εξαρτησιογονων ψυχοτροπων ουσιων (μεθαδονη, ναλτρεξονη) με προσχημα τη θεραπεια;

- Απελευθερωση παραγωγης, εμποριας και χρησης μαλακων ή ισχυροποιηση κατασταλτικων μηχανισμων και απαγορευτικης πολιτικης;

Η απαντηση σε όλα αυτά, ουτε ευκολη, ουτε βεβαια μονοσημαντη μπορει να είναι. Ουτε πολύ περισσοτερο, θα μπορουσε να αποτελεσει αντικειμενο μιας ολιγολεπτης μονο τοποθετησης, στα πλαισια μιας εκδηλωσης σαν τη σημερινη. Όμως, επειδη εχω μαθει παντα να εκφραζω με θαρρος και καθαροτητα τις αποψεις μου, επιτρεψτε μου σχεδον επιγραμματικα να τοποθετηθω.

Η χρήση και η εξάρτηση από τα ναρκωτικά ειπαμε ηδη, πως είναι αποτέλεσμα των κάθε είδους κοινωνικών αντιθέσεων, της χαλαρωσης των θεσμων, της μειωμενης επιοκοινωνιας και της συνακόλουθης καταπίεσης, που όλα αυτα συνεπαγονται. Προβάλλονται ως «λύση» και «διέξοδος», όμως οδηγούν στην αλλοτρίωση. Νομιμοποίηση της χρήσης, σημαίνει νομιμοποίηση των αιτιών, που προωθούν τη χρήση. Το χασίς είναι εξίσου επικίνδυνο, με κάθε άλλο ναρκωτικό. Η νομιμοποίηση δε θα χτυπήσει τους εμπόρους, όπως δε χτυπήθηκαν η παράνομη πορνεία, το παράνομο εμπόριο αλκοόλ και το παράνομο εμπόριο όπλων. Τα αίτια που οδηγούν στη χρήση είναι κοινά για όλες τις ουσίες. Δεν υπάρχουν «μαλακά» και «σκληρά» αίτια αναζήτησης μιας ουσίας. Από αυτήν την άποψη, δεν μπορούμε να μιλάμε για «σκληρά» και «μαλακά» ναρκωτικά.Στη χρήση και την εξάρτηση, δεν έχει σημασία ποια ουσία χρησιμοποιεί κανείς. Σημασία έχει η διαμόρφωση μιας ψυχολογίας του «φτιαξίματος», μιας ψυχολογίας «εξάρτησης», μιας ψυχολογίας αναζήτησης της όποιας ουσίας.

 Ετσι λοιπον, η νομιμοποίηση των μαλακών ναρκωτικών, ακομη και αν συντελεί στην αναχαιτιση της εξαπλωσης τους (πραγμα και αυτο αμφιβολο) σιγουρα δεν προκειται να σταματησει την εξαπλωση των ακομη πιο επικινδυνων σκληρων ναρκωτικών. Ενδεικτικο ειναι το πολυδιαφημισθέν “Ολλανδικό θαυμα” που μαλλον ειναι αντικατοπτρισμός. Δημοσιευθεισα ερευνα του ειδικού Ολλανδικού ινστιτούτου Trimbos, δειχνει για παραδειγμα οτι η Ολλανδια, παρα τη φιλελευθερη πολιτικη της στα ναρκωτικά, ελάχιστα διαφερει απο τις ΗΠΑ που εφαρμοζουν την πιο σκληρη κατασταλτικη πολιτική, οσον αφορα το ποσοστο δεκαπενταχρονων νεων που κανουν χρηση ναρκωτικών  (29% εναντι 34%). Ακομη χειροτερα, η Ολλανδια ερχεται δευτερη στον καταλογο οσον αφορα την χρηση απο τους νεους του επικινδυνου ναρκωτικου “Εκστασις”9. Πραγμα που αποτελεί καθαρή ένδειξη οτι τοσο η φιλελευθεροποίηση οσο και η καταστολή ειναι το ίδιο...αποτελεσματικές στη καταπολέμηση της εξάπλωσης των ναρκωτικών.

Το συμπερασμα που μπορουμε λοιπον να συναγουμε ειναι οτι δεν υπαρχουν πανακειες στο πολυσυνθετο προβλημα των ναρκωτικών. Ουτε η καταστολή και η... εκτελεση των εμπορων ναρκωτικων, ουτε η αρση της, ουτε η μαζικη εισαγωγη προγραμματων μεθαδονης, ή η πληρης νομιμοποιηση των ‘μαλακων’ ναρκωτικών προκειται να λυσουν το “προβλημα των ναρκωτικών”, εαν με αυτο εννουμε το προβλημα της εξαπλωσης των ναρκωτικών και οχι τις επιμερους συνεπειες οπως την αυξηση των θανατων, της εγκληματικοτητας κλπ. Η αρση της καταστολης, απο μονη της, κατα πασα πιθανοτητα, θα οδηγησει στην παραπερα εξαπλωση των ναρκωτικων, οσο τα κοινωνικο-οικονομικά αιτια που επιβαλλουν την μαζικη παραγωγη και καταναλωση ναρκωτικων παραμενουν. Αυτο, ομως, δεν σημαινει, φυσικά, οτι η λυση βρισκεται στην καταστολή, μια και αυτή δεν είναι καν σε θεση να πλήξει, τα πραγματικα αιτια της εξαπλωσης των ναρκωτικων που ανάγονται στο ιδιο το κρατουν κοινωνικο-οικονομικο σύστημα. Ενα συστημα, που μονο στα τελευταια 8 χρονια εχει οδηγησει στον υπερδιπλασιασμό της παγκοσμιας παραγωγης ναρκωτικων και στον δεκαπλασιασμό, τα τελευταια 5 χρονια, της γης στην οποια καλλιεργειται οπιο.

Βεβαια κάθε άλλο παρα ειδικος ειμαι, στην αναλυση ενός θεματος τοσο εξειδικευμενου. Κι αν το κανω, είναι γιατι θελω, εστωκαι με τις λιγες γνωσεις που εχω ή εισπραττω μεσα από τη διαθεση μου για πληροφορηση και προβληματισμο, να συμβαλλω στην αναγκη για ακομη περισσοτερη ενημερωση οσων σημερα μας ακουνε.

«Καλυτερα ένα φριχτο τελος, παρα μια φρικη χωρις τελος» εγραφε καποιο σημειωμα σ ένα τοιχο…

Κι αν το χρησιμοποιω το κανω, για να καταδειξω τη φρικη και τον αποτροπιασμο…και συνακολουθα την αναγκη για παρεμβαση. Με δυο όμως βασικες παραδοχες…Πρεπει πρωτα απ όλα να συνειδητοποιησουμε πως είναι λαθος να εξισωνουμε τους εμπορους με τους χρηστες και να ταυτιζουμε ετσι τους θυτες  με τα θυματα και δευτερον, πως όταν μιλαμε για αντιμετωπιση, κατά κοινη πλεον ομολογια, πρεπει να στρεψουμε το ενδιαφερον μας όχι στην θεραπεια και την επιστημονικη αντιμετωπιση (που είναι θεμα κυριως των ειδικων), αλλα στην προληψη (θεμα με εντονες μαλιστα κοινωνικες και πολιτικες προεκτασεις).

Η Πρόληψη λοιπον, είναι η καλύτερη θεραπεία : αυτός είναι ο χρυσός κανόνας της ιατρικής.

Τι μπορούμε να κάνουμε στην περίπτωση των ναρκωτικών; Υπάρχουν τρόποι να ανακόψουμε το χείμαρρο και να σώσουμε τα παιδιά μας απ' τον όλεθρο;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Κανένας «εγκέφαλος» δεν μπορεί να δώσει έτοιμη τη λύση του προβλήματος. Μόνο η καθολική προσπάθεια όλων μας με σωστές και συντονισμένες ενέργειες, η υπομονή και η επιμονή θα φέρουν κάποτε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Οικογενεια, σχολειο, Κρατος , κοινωνια…κατά τη γνωμη μου οι τεσσερεις σημαντικοτεροι παραγοντες, που μεσα από τη σταση τους, μπορουν  να βοηθησουν καταλυτικα στον περιορισμο, στη μειωση και τελος στην εξαφανιση του καταστρεπτικου αυτου φαινομενου.

Το οικογενειακο περιβάλλον παίζει αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του ατόμου. 'Οταν το παιδί έχει την επικοινωνια, τη στοργή και την κατανόηση που χρειάζεται από τους γονεις, αποκτα ισορροπημενη προσωπικοτητα και με επιτυχια αντιμετωπιζει δυσκολες συναισθηματικες και άλλες καταστασεις της ζωης, χωρις να αναζητα φυγη απ την πραγματικοτητα. Διαμορφωνονται ετσι ατομα με κριση, υπευθυνοτητα και αυτοσυγκρατηση.

Στο σχολείο αρχίζει μια καινούργια ζωή. Δημιουργει τις πρώτες εξω-οικογενειακές σχέσεις και κοινωνικοποιειται.. Το σχολείο γίνεται για το παιδί αποκλειστικός και προσωπικός του χώρος : σ' αυτό κινείται πιο ελεύθερα και πιο άνετα, το κλειστό και αδιαπέραστο αρχίζει να γίνεται μια μακρινή ανάμνηση. Προγραμματα ενημερωσης και διαφωτισης για το προβλημα των ναρκωτικων, πρεπει να μπουν στην πρωτη βαθμιδα των πρωτεραιοτητων του Υπουργειου Παιδειας. Η ενημέρωση για τα ναρκωτικά πρέπει ν' αρχίζει από τις πρώτες μαλιστα τάξεις του Γυμνασίου*.

Η κεντρικη διοικηση τωρα, πρεπει να προχωρησει σε αργανωση καμπανιας κατά των ναρκωτικων, σε μια ανακυκλουμενη περιοδικη βαση και σε ενημερωση γονεων και παιδιων. Η εξασφαλιση εργασιας στους νεους ανθρωπους, πρεπει να αποτελεσει υψιστη προτεραιοτητα, ενώ το ιδο σοβαρα πρπει να αντιμετωπισει την υπαρξη πολιτιτκων, ππυ θα ωθουν τους νεους προς δημιουργικες ενασχολησεις για να γεμισουν τον ελευθερο χρονο οτυς…αθλητισμο, τεχνες, προστασια του περιβαλλοντος.

Απ την άλλη, είναι υποχρεωση της κοινωνιας, να προσφερει στους νεους μια ζωη με νοημα, με αξιες, με πληροτητα και υγιη προτυπα.

Τελος, ας ερθουμε να δουμε τι μπορει να κανει η αυτοδιοικηση. Τι μπορουμε να κανουμε εμεις, ώστε να συμβαλλουμε, με τις μικρες μας δυναμεις στην αμβλυνση αυτου του τεραστιου προβληματος.

-          Η συνεχιση και η εμβαθυνση της συνεργασιας με τους Οριζοντες και τον ΟΚΑΝΑ αποτελει επιτακτικη αναγκη.

-          Η αναληψη προσθετων πρωτοβουλιων ενημερωσης γονεων και παιδιων, μεσα από τη διοργανωση εκθεσεων, εκτυπωση και διακινηση καταλληλου ενημερωτικου υλικου και τη διοργανωση επιμορφωτικων εκδηλωσεων και σεμιναριων, ένα δευτερο σημαντικο βημα.

-          Η στενη συνεργασια με τους υπολοιπους τοπικους και θεσμικους παραγοντες και τις αστυνομικες αρχες και η αναληψη κοινων δρασεων, με την υποστηρικτικη ενεργοποιηση και των κοινωνικων υπηρεσιων του Δημου, προσθετει ένα ακομα αναχωμα αμυνας.

-          Τελος, για να καταστει δυνατον, όλα τα παραπανω να παρουν σαρκα και οστα, πρεπει κυριε Δημαρχε να ενεργοποιηθει και να λειτουργησει επιτελους το Συμβουλιο Προληψης Εγκληματικοτητας. Ξερετε πολύ καλα, αλλα το επαναλαμβανω για να γινει γνωστο και σε οσους μας παρακολουθουν, πως ηδη, με αποφαση του Δημοτικου Συμβουλιου της 26ης Ιουνιου 2002, συσταθηκε το Συμβουλιο αυτό, το οποιο όμως δυστυχως μεχρι σημερα ποτε δε λειτουργησε. Μετα και το τελευταιο τραγικο κρουσμα και τη δραματικη εκταση, που εχει παρει και στην πολη μας η εξαπλωση των ναρκωτικων, θεωρω πως το οργανο αυτό, εχει ένα πολύ σημαντικο ρολο να επιτελεσει. Συνοπτικα να πω, πως το Συμβουλιο Προληψης Εγκληματικοτητας Αποτελειται από επιστημονες και λειτουργους που διαμενουν στην εδρα του Δημου και διαθετουν ειδικες γνωσεις στον τομεα της εγκληματικοτητας, όπως δικαστικους λειτουργους, εγκληματολογους, ψυχολογους, κοινωνιολογους, αστυνομικους, κοινωνικους λειτουργους και γιατρους καθως και εκπροσωπους παραγωγικων ταξεων και κοινωνικων φορεων.Ειναι 11μελες και εχει ως εργο τη καταρτιση προγραμματων καταπολεμισης της εγληματικοτητας στη δημοτικη περιφερεια αρμοδιοτητας του, τη διατυπωση γνωμης επι σχετικων ερωτηματων, τη συνεργασια με τα αντιστοιχα συμβουλια ομορων Δημων, τη διοργανωση σεμιναριων, ημεριδων και αλλων συναφων εκδηλωσεων για την ευαισθητοποιηση της κοινης γνωμης, τη συνεχη, μεσω των τοπικων μεσων, ενημερωση των κατοικων καθως και την εκδηλωση κάθε αλλης σχετικης δραστηριοτητας.

Από την ενεργοποιηση του, σιγουρα μονο οφελος, μπορουμε να αποκομισουμε.

Κλεινοντας, θαθελα να επαναλαβω, πως το προβλημα των ναρκωτικων απαιτει αμεση, καθολικη στρατευση πολιτειας και πολιτων, πριν απλωθει σαν γαγγραινα και μολυνει ολο τον κοινωνικο ιστο. Ακομα και οι νεοι πρεπει να πιστεψουν, πως είναι δικαιολογημενη η οργη τους για τον κοσμο της ασχημιας και του κακου, αλλα είναι ακατανοητη η παραιτηση τους. Γιατι, ενώ η οργη σπιρουνιζει για καταλυση του κακου, η παραιτηση του αφηνει ελευθερο πεδιο και αφανιζει όχι μονο το κακο, αλλα και αυτους τους ιδους, ολους μας.

Όλα αυτά δε λεγονται βεβαια, για να μεινουν θερητικα σχηματα και μεγαλοστομες κατασκευες.Ειναι πιστευω, οι αναγκαιες προυποθεσεις για να γινουν τα ναρκωτικα, από μαστογα της κοινωνιας μας, περασμενος εφιαλτης. Κι οποιος δεν παραδεχεται τη ζωη και τους νομους της και ζηταει γιατρεια εξω από την πραγματικτοτητα, πουλαει τη ψυχη του και χανει τη χαρα της ζωης.

 Γι αυτό λοπον, ολοι μαζι, με μια ενιαια δυναμη, θα πρεπει να αντισταθουμε σ αυτή τη μαστιγα, που απειλει να γινει ένας νεος τροπος ζωης. Να πουμε όχι σ αυτην την προκληση, που υποτιθεται, ότι θα μας μεταφερει σ έναν άλλο κοσμο γεματο ονειρα, που όμως στην πραγματικοτητα είναι ενας βουρκος, που προσπαθει να παρασυρει οποιον τον πλησιασει.

 

 

 
Επιλογές